Sunday, 27 July 2014

बहूपदरी, बहूआयामी!

तुझ्या अंतर्मनाचे एक एक पदर सुटे होताना
त्या प्रत्येक पदराशी दिवसेंदिवस रंगाळत राहते..
कधी त्या पदराने,
दु:खाने माखलेला माझा चेहरा पुसून घेतोस
कधी त्या पदराची दोन टोकं, 
तुझ्या माझ्या आयुष्याला बांधून त्याची झोळी करून देतोस

मी झुलत राहते
तुझ्या आवर्तात....
श्वास संथ होतो
डोळेही विसावतात,
ह्या झोळीइतकी शांत झोप इतर कुठे लागावी?

मग येणारी जाग सुखाची
तुझ्या कवेतली,
तुझ्या उबेची

तू मात्र तुझे पदर आता मिटून घेऊस नकोस
असाच रहा
बहूपदरी
बहूआयामी....

मी आहेच...
पदरांचा पोत राखायला...

-बागेश्री

Featured post

आजीमाय

लग्न कार्याशिवाय माझं माझ्या आजोळी, नांदेडला जाणे होत नाही. एकदा असेच लग्नकार्यानिमित्त तिथे होते,  साधारण दीड- दोन वर्षांपूर्वी. मामे- भाव...