Wednesday, 7 October 2015

घर


तुझ्या खांद्यावर आश्वस्त होत डोकं टेकवल्यावर, माझं घर होत जातोस...
मला आवडतं तुझ्या- माझ्यातलं घर
दिसत नसूनही असलेलं
आश्वासक
जिथे पोहोचलं की जगाची तमा नसते
अंधाराचं भय नसतं
काळजीची काजळी उतरते
उरतो प्रसन्न वावर
डोळ्यांत तजेला
अपरंपार मनशांती

तिथून निघण्याची लगबग
हात हलवून तुझा हसरा निरोप
तू घराचं दार अलवार मिटून घेत असताना
तुझ्याकडे ते जास्त सुरक्षित आहे हे जाणवून
मी शांत होत जाते
व्यवहाराच्या जगात परतण्यासाठी सज्ज होत जाते

-बागेश्री

No comments:

Post a Comment