Sunday, 20 March 2016

सागरा

यावंच वाटत नाही परतून
जगण्याशी गाठभेट झाल्यानंतर
वाटतं रमावं तिथेच नी
हातात असू द्यावेत हात
मिळवत रहावी संजीवनी
नितांत..
भूल पडत राहते
बेभानीची झापड येते
पण
तू समजावून सांगतोस
दरवेळी
की आत्म्याने शरीराबाहेर
रमू नये फार
जावं परतून
आपल्या घरी..
देतोस जीवनाची पुरचुंडी बांधून
परतीचा प्रवास मोठा
म्हणून
तुझ्यातलं असं जगणं
कणाकणाने मला बांधून देण्यापेक्षा
तू मला सामावून का घेत नाहीस?
नदीला असं परतवू नये रे, सागरा!

-बागेश्री

No comments:

Post a Comment