Tuesday, 15 March 2016

आई


तुझ्याशी तादात्म्य पावते
आणि झरु लागतात डोळे
कितीतरी दूर असतो आपण
परस्परांपासून
तुझ्यावर झालेला वार
मी पाहिलेलाही नसतो
पण
तितकीच खोल
जखम होते
इथेही
आत आत
जुन्या निश्चयाचा मेरु
वितळत जातो
जखम क्षणिक
वार करणारे आपलेच
तेव्हा ह्याच घावाला
उद्या तू मिरवू लागशील
हेही जाणते तरीही
डोळे झरत जातात
जखम सलत जाते....
तू नाळेपासून वेगळं
केलं असशील फार पूर्वी
पण तुझाच अंश असलेल्या
मनाचं काय करु?
-बागेश्री

No comments:

Post a Comment