Friday, 30 September 2016

गाय वासरू

रानोमाळ निघून गेलेले शब्द
घुंगुरवाळा वाजवत
परतून आले की
चुकलेली गाय
वासराच्या मायेपोटी
गोठा धुंडाळत
वास्तव्याला आलीय
असं वाटू लागतं
जणू
तिचा अर्थ
इथेच टाकून
तिला
रमताच आलं नसावं
संधी असूनही
सुटता आलं नसावं
भुकेलं वासरू
थानाला लागताच
ममत्व झरू लागतं
तेव्हा पटतं खरं
काही पाश
कधीतरी जड होतात
पण तुटत मात्र नसतात

-बागेश्री

1 comment:

  1. शब्दकळा जेव्हा प्रसन्न होतात, तेव्हा त्यांना सुंदर घुमारे फुटतात....शब्द हरवले तरी कवी-कवयित्रीच्या, साहित्यिकाच्या,कलाकाराच्या प्रेमळ पाशातून मुक्त होत नाहीत. भाव-भावना हे अस्फुट,अज्ञाताचे आणि अव्यक्ताचे झरे असतात...मनात स्त्रवत असतात....त्या असतात, सृजनशील पाऊल वाटा....प्रकाश वाटांचे शोध घेणा-या, "गोठा धुंडाळत, वास्तव्याला..." येणा-या गाई सारख्या माय भवानी....आणि "भुकेलं वासरू, थानाला लागताच...." स्त्रवू लागतात स्फुट धारा...शब्दांचे रूप लेवून.

    ReplyDelete