Monday, 1 May 2017

बहुरुपियाँ

.... कुठल्याशा क्षुल्लक कारणावरून
तू रूसावंस आणि मी तुला
छातीशी घट्ट धरावं
असं किती वेळा झालं आहे कान्हा?
आणि तू माझ्यापासून दूर होत
निरागस डोळ्यांनी एकटक पाहू लागतोस
तेव्हा मला लहान, अजूनच लहान वाटू लागतोस
आणि तू देखील
किमयेने नाही का
रांगू लागतोस माझ्या भोवताली..
तुला उचलून कडेवर घेण्याचा मोह व्हावा तो
तुझ्याच खोड्यांनी त्रासलेल्या
अनेक गोपीकांच्या नकला उतरवून दाखवू लागतोस..
आपण बेभान हसतो कान्हा
आणि तू अचानक उठून धावू लागतोस
म्हणतोस..
"धाव राधे, पकड मला"
मघाचा खोडकरपणा
त्याआधीची निरागसता
कशी कुठे लुप्त होते मोहना
आणि कुठून येते अचानक
आवाजात हे आवाहन?
तू धावत राहतोस
तुला प्रत्येक खळगा पाठ
मी करते लाख प्रयत्न
तुझ्यापर्यंत पोहोचण्याचा
तू न थकता, न थांबता विचारतोस
"दमलीस राधे, दमलीस का तू?
ये ना.. धर हा हात..."
मीही इर्षेने
त्वेषाने
माझा पायघोळ परकर सावरत
पोहोचू पाहते तुझ्यापर्यत
माझा हात
तुझ्या खांद्याजवळ येताच
तुझ्या सर्वदिशेने हाका येऊ लागतात कान्हा
"ये राधे... पकड मला"
लक्ष रूपांनी
तू माझ्या भोवताली
धावू लागतोस आणि माझी गती सरते
धाव थांबते
श्वास मात्र धपापत राहतो....
तुलाच सहन होत नाही
माझी अवस्था आणि
हळूवार हातानी एखाद्या प्रौढासारखा
मला थोपटत राहतोस
काळ्याशार डोळ्यात
गहिरं ममत्व घेऊन...

क्षणभरात मला अनेक नात्यांनी भेटून जातोस,  कान्हा
लाख रूपांनी भुलवीत राहतोस
मी तुझ्या प्रत्येक रुपात अडकून जाते..!

-बागेश्री
















No comments:

Post a Comment