Monday, 18 June 2018

निरभ्र

नात्यावर मळभाचा
एखादा जरी 
ढग
रेंगाळू लागला, तरी
अंधारून येतं!
अशावेळी
बरसू द्यावं
डोळ्यांमधलं दाटलेलं आभाळ...
धरणीनेही
घ्यावं झेलून
मनामधलं साठलेलं आभाळ...

निवळल्यावर आपसूकच
सूर्याची मऊ किरणं
निरभ्र नात्याच्या 
अंगाखाद्यावर बागडू लागतात..
-बागेश्री

No comments:

Post a Comment

Featured post

आजीमाय

लग्न कार्याशिवाय माझं माझ्या आजोळी, नांदेडला जाणे होत नाही. एकदा असेच लग्नकार्यानिमित्त तिथे होते,  साधारण दीड- दोन वर्षांपूर्वी. मामे- भाव...