Friday, 4 March 2016

किनारा

खार वारा
गार रेती
एकल किनारा
काठाशी लाटांची लपलप
एकसर उमटणारी पाऊलं
निळा कोवळा अंधार
अशातच
बोटात गुंफली जातात
दैवी बोटं
जाणवतं
मनाच्या समुद्रावर
तू उतरून आला आहेस..!

तुझी सारी व्यवधानं
तुझं वलय
तुझं नाव उतरवून
एकटाच आला आहेस
एकाएकी चालण्याला ताल येतो
आता रेतीत चार पाऊलं उमटत राहतात
सागराची अखंड गाज आणि
तुझ्यामाझ्यातली शांतता
ह्याखेरीज बोलत कुणीच नाही
अंधार गर्द होतो
गाज गंभीर होते
गुज गहिरे होते
आणि आपण
रात्र ओढून घेतो,
चालत राहतो...
दिशांचं भान नाही
वेळेची काळजी नाही
लाटांची पावलांशी ओळख पटते
माखलं पाऊल स्वच्छ होतं
नजरेला नजर भिडते
अस्तित्व लख्ख होतं..
क्षितिजावर उजाडेल बहुधा

क्षितिजावर उजाडेल बहुधा
तुझ्या बोटांची
चाळवाचाळव होतेय..
मला परतावं लागेल
तुला परतावं लागेल

किनारा इथेच असणार आहे

-बागेश्री

No comments:

Post a Comment