मृदगंध

तू अतीव मायेने
चेह-यावरून हात फिरवलास
माझा कोरडा श्वास, तुझ्या हातावर पडला
तुझी प्रेमळ नजर पाहत राहिली मला, आरपार
अन् दूरपर्यंत तुला फक्त दुष्काळ दिसला...!

तू कुशीत घेतलंस मला,
करत राहिलीस माया
माझ्या रंध्रांतून वाफा उठत राहिल्या
तू थोपटत राहिलीस...

थोपटत राहिलीस
आणि स्वतःच निजलीस, आई!
मी न्याहाळत होते तुला
आणि
जाणवलं मला की
कित्येक वाळवंटे ओलांडून तू
उभी आहेस
तरीही शांत आहेस
पूर्ण आहेस!
बघता बघता
डोळे भरून आले
अन्
गालांवरचा मृदगंध हवेत विरत राहिला!

-बागेश्री