चांदणी ओंजळीत आली आणि
मला आकाश असल्यासारखं वाटलं...
वाटलं की
इथून तिथेपर्यंत मीच व्यापून आहे...
मीच भरून येणार
मीच रिती होणार
अंगभर रुळणा-या
चांदणीचं कौतुक करायला
वेळ पुरायचा नाही
माझं आकाश होणं
दिवसभर सरायचं नाही..
पण
शेवटी आकाशच ते! फसवं..
माझी ओंजळ आणि त्याची पोकळी, सारखीच...!
-बागेश्री
0 Comments